Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ - ΜΕΡΟΣ Α΄

1. Περνάω με κόκκινο, γιατί βιάζομαι και, αφού μόνο εγώ υπάρχω σε αυτόν τον κόσμο.

2. Αφήνω τα σκουπίδια μου έξω από τον κάδο (σιγά μην κουραστώ να τα ρίξω μέσα, κορόιδαααα)

3. Οι ώρες κοινής ησυχίας είναι για τους κοινούς θνητούς, όχι για μένα.

4. Παρκάρω πάνω στα πεζοδρόμια, γιατί τα μωρά με τα καρότσια, οι ανάπηροι, ο γεράκος με το μπαστούνι είναι πολίτες β΄ κατηγορίας (αχ γιατί να μην υπήρχε ο Καιάδας).

5. Έχω τη μουσική (λαϊκότατη έως σκυλάδικη) στη μεγαλύτερη ένταση του νέου μου στερεοφωνικού, που αξίζει περισσότερο από το αυτοκίνητο, για να επιβάλω την αισθητική μου (εσείς οι κουλτουριάρηδες θα πάτε εξορία, ρε).