ΠΕΡΙ ΑΒΕΡΩΦ

Άνοιξε το νέο μαγαζί στην παραλιακή, το κλαμπ που θα καταπλήξει τους νέους των βορείων και νοτίων προαστείων. Δεν είναι κάποιο άλλο παρά το Μουσείο Αβέρωφ, το καμάρι του στόλου. Για μια ακόμη φορά, ο ελληνικός στρατός έθεσε τις υπηρεσίες του στον ελληνικό λαό. Λαός και στρατός ενωμένοι, όχι πια χούντες, το Αβέρωφ μας ενώνει! Και μάλιστα σε περιόδους κρίσεις η ενοικίαση του πλοίου προσπορίζει στο κράτος έσοδα! Αμ πώς! Όχι όπως τα ολυμπιακά ακίνητα, που σαπίζουν! Εμπρός, όλοι μαζί στη νέα εποχή, που γκρεμίζει τις αγκυλώσεις του παρελθόντος, που την ιστορία την κάνει καθημερινό βίωμα, που μπορεί και μεταμορφώνει τα σύμβολα σε νυχτερινά ξεφαντώματα. Άντε ρε παιδιά, να μπορώ να λέω με υπερηφάνεια: "Ήμουν και εγώ στο Αβέρωφ".

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2010

ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΟΥ
Παιδιά, λίγα λόγια για τις ημέρες πριν από τις εξετάσεις και κατά τη διάρκειά τους:
Το άγχος που νιώθετε είναι απόλυτα φυσιολογικό (αν δεν έχετε τώρα, βρε, πότε θα έχετε;). Η λέξη - κλειδί των ημερών είναι ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ (μην ξεχνάτε: οι πανελλαδικές είναι εξετάσεις, όχι ιερά εξέταση). Διαβάστε χαλαρά και όχι πάνω από 4-5 ώρες την ημέρα (μην μου εξαντληθείτε). Μια προσεκτική ανάγνωση είναι αρκετή. Μην ακούτε SOS και άλλες τέτοιες ανόητες φήμες. Θα μπερδευτείτε περισσότερο. Πολλά διαλείμματα στο διάβασμά σας και καμιά βόλτα θα ωφελήσουν (προσέξτε τον αόριστο ενικό που χρησιμοποιώ. Δεν είπαμε να είστε και όλη την ημέρα έξω από το σπίτι!). Μην ξενυχτάτε διαβάζοντας. Η νύχτα είναι για να κοιμηθούμε. Τρώτε καλά, αλλά μην περιδρομιάσετε το βράδυ.
Θυμηθείτε: απαντάμε σε όλα τα ερωτήματα, δεν αφήνουμε κενά, ελέγχουμε το γραπτό μας πριν να το παραδώσουμε. Ο χρόνος που έχετε στη διάθεσή σας είναι υπεραρκετός.
Αυτά!

ΤΥΧΗι ΑΓΑΘΗι

ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΚΟΨΕΙΣ ...

Πώς τα κατάφεραν έναν περήφανο λαό να τον κάνουν να κυκλοφορεί σκυφτός, να ξεφυσά, να παραμιλά . . . Μιλώ για τα οικονομικά μέτρα, για να εξοικονομήσουν τα λεφτά που φάγαμε μαζί με τους τραπεζίτες και τους λογής λογής επιτηδείους. Μα όσο κι αν μας πετσοκόψουν τους μισθούς, όσο κι αν μας λοιδωρούν οι πολιτισμένοι εταίροι, εμείς θα είμαστε πάντοτε εδώ. Μνημονεύετε Μακρυγιάννη, Αργείοι: Είμαστε πολλά ολίγοι ... μα πάντοτε μένει και μαγιά.